Bertus Helming, 84 jaar,

Silvius de 25ste

Als eerste werd het verste punt gezocht,

Dinxperlo.

Op een steenworp afstand van de grens,

dus paspoorten mee. In het verzorgingshuis

aldaar zetelt Bertus Helming. Verrast keek

hij op toen plots de deur open ging en er 3

heren met steek binnen kwamen. Bertus

was in opperbeste stemming. Bertus behoort

ruim tot de ‘we gaan met een bloemetje rond

doelgroep’ want inmiddels alweer ruim 84

jaar. Hij wilde best nog wel een keer naar

een zondagse vergadering, maar volgens

hem is dat een heel gedoe.

Dan sturen we hem de notulen wel.

Joop ten Have, 94,5 jaar,

Silvius de 6e

Vervolgens reed het trio de avond weer in op

weg naar Joop ten Have. Dat kon niet te laat,

anders kwamen ze de Schuylenburgh niet

meer in. Dat lukte inderdaad niet, maar

gelukkig troffen zij een personeelslid die

direct zag dat zij louter goede bedoelingen

hadden, dus liet het drietal binnen. Joop had

wat meer moeite om ieder een plekje te

geven op zijn overvolle harde schijf aan

Zillewoldse herinneringen, maar na enige

hulp vielen de kwartjes. Joop loopt dan ook

al 10 jaar voor op Bertus, dus we nemen hem

niets kwalijk. Joop was duidelijk blij met de

bloemen en de komst van het bestuur, maar

ze moesten door.

Theo Bussink, 81 jaar,

Silvius de 31ste

Volgende stop op de Schuylenburgh was de

riante kamer van Theo Bussink. Even een

vaas zoeken voor de blommen. De Schriever

was al bijna in Terborg toen ie ingehaald werd

door Theo die hem begeleide naar een

voorraadkamer.

Ja, geen kast een kamer. Daar een mooie

vaas gevonden – de antieke Ming vaas bleef

op de kast – en de bloemen geparkeerd

midden op Theo’s eetkamertafel. Theo is 81

en babbelt er nog lustig op los. Aanstaande

vergadering is hij er gewoon weer bij. “Ut liek

wel of ik hier de enige bun die dur uut geet”,

aldus Theo.

Johnny Verheij, bijna 80,

Silvius de 28ste

Nu snel naar Johnny Verheij.

In december pas 79, dus nog geen 80

maar Johnny verdient een bloemetje.

De gezondheid en met name zijn

koppie laat hem wat in de steek. Het

bestuur rammelt wat aan de deur en als

het ligt aanfloept in de gang klinkt het

zoals alleen Johnny het kan doen laten

klinken: “Wat mot dat hier, zo laot nog?”

Eenmaal binnen is er geen ontkomen

aan.

De Krombachers op tafel en lekker

roddelen over het Zillewoldse volk. Dat

kan niet lang, want de heren moeten

echt weer verder.

Fons Bieleveldt, 81 jaar,

Adjudant van Silvius de 27ste

De tijd haalde het drietal in want ze wisten

dat ze niet snel weg zouden geraken bij de

volgende stop: Fons Bieleveldt. Besloten

werd om de zesde visite dan maar morgen te

doen, konden we er mooi één drinken bij

Fons. In december wordt Fons 82 en zo snel

als hij de route tafel – koelkast – tafel aflegt,

dat doen weinigen hem na. Fons is het

geweten van de Silvijaoren, dus kan het

bestuur mooi even wat zaken die

geagendeerd staan voor de volgende

vergadering met Fons voorbespreken. De

Schriever en Dukatendokter nemen afscheid,

geen idee hoe lang de Veurzitter is blijven

hangen.

Jan Steverink, 82 jaar,

Silvius de 48ste

Een dag later – hopelijk hebben de bloemen

niet teveel geleden tijdens het overnachten

bij de Dukatendokter – toog het drietal naar

de Melkweg. Dat lijkt een hemelse reis, maar

als Jan open doet staan ze weer met zes

benen op de grond. Alhoewel, het bestuur is

onder de indruk van een soort van

sterrenstelsel dat zijn trap prachtig uitlicht.

Maar goed, bakje koffie van Tiny en even

praten over de bezoeken die ze de dag

ervoor hebben gedaan. Nog even wat hints

doornemen en dan blijkt dat de Schriever wat

Tiny betreft wel in het verdachtenbankje zit.

Die doet natuurlijk alsof zijn neus bloed, krijgt

plots haast omdat ie nog moet tennissen.

Jaja.